+ فاطمه، روح خدا

هنوز خيلي سال مانده بود تا تو به دنيا بيايي. هنوز «حسين»ي نبود که شهيد شده باشد و تو بر او بگريي. هنوز «زينب»ي نيامده بود که صبر را از او بياموزي...شب بود. شب مبارکي بود. خديجه (سلام الله عليها) نگران از وضع حمل، اميدوار به رحمت حقّ، چشم به آينده داشت. مادر تو نزديک بود که پا به اين دنيا گذارد؛ و تو نبودي، و «حسن» هم نبود. محمّد(صلّي الله عليه و آله) همچون تو، دلي آرام و قلبي مطمئن داشت. اهل مکّه چهار نور ديدند که از آسمان به زمين آمدند. جالب بود؛ يک زن،عمري بزرگ زنِ قريش بود و اکنون زنان قريش_ که حسرت جاه و مال او را مي خوردند_ رهايش کرده بودند. ولي قرار نبود او تنها بماند؛ قرار بود فاطمة تو هنگام ولادت، چهار زن برترِ قبل از خود را ملاقات کند که آمده بودند خديجه را در ولادتش ياري کنند. و نه اينکه فاطمه به آنها متبرک شود؛ نه؛ قرار بود آنها افتخار ديدار فاطمه را داشته باشند. و تو آن زمان نبودي؛ «امّ کلثوم» هم نبود. جالب تر اينکه تو هم در اين روز متولّد شدي. مژده آمد: ( إنّا أعطيناک الکوثر) و تو قسمتي از آن کوثر هستي. چشمه ساري که منشأ آن خديجه(س) و محمّد(ص) است و اصلش فاطمه(س) و نتيجه اش حسن و حسين و زينب و امّ کلثوم و تو هستي. و زلال آن چشمه روح خداست. آري؛ روح الله، نتيجة کوثر است. درختي ثابت که ريشه اي محکم چون زهرا دارد و ميوه اي دلپذير چون تو که روح خدايي.

   زيبايي قضيه به اين است که روز، روزِ زهراست و نور و زن و مادر، و روز تو. تو مردي؛ ولي جلوة يک زن. زني که مادر توست. زهراست؛ صديقه است؛ طاهره است؛ راضيه و مرضيه است؛ مملو از ولايت است؛ و تو آنچناني. فاطمه مادر مؤمنان است و تو پدر بچه هاي ايمان؛ و فاطمه مادر پدرش بود و تو فرزند آن پدر. پس سلام بر تو باد اي روح خدا، اي خميني... و سلام بر مادرت فاطمه.

فهرست اصلي