بهترينِ برادران، کسي است که در به جاي آوردن خيرْ برترين ياور، در نيکيْ عامل ترين و نسبت به مصاحبانْ ملايم ترينِ ايشان است . [امام علي عليه السلام]
يکشنبه 7 بهمن 1386 , ساعت 11:14 عصر

 


   هر کسي در آخرين لحظات عمر، آن را که برايش مهم ترين است، وصيت مي کند. اين رسم نيکو در امامان معصوم ما هم رواج داشته است. داشتم دنبال مطلبي مي گشتم که از قضا، به وصيّت نامه ي امام حسين 7 برخوردم. شما هم ببينيد که امام حسين 7 در آخرين ساعات عمرش در کربلا خطاب به امام باقر عليه السلام چه نوشته است:


بسم الله الرحمن الرحيم


 من الحسين بن علي 7 إلى محمّد بن علي 7 و من قبله من بني هاشم أما بعد فکأن الدنيا لم تکن و کأن الآخرة لم تزل و السلام  (1) 


از حسين بن علي 7 به محمد بن علي 7 و همه ي بني هاشم قبل از: گويا دنيا هرگز نبوده و گويا آخرت فرا رسيده و هنوز هست. و السلام.


شما از اين وصيّت چه مي فهميد؟


 


----------------------


(1) کامل الزيارات ص 75، انتشارات مرتضويه، نجف اشرف


 



ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ

[2/6/1387- 1:53 ص] شايعه سياسي
[26/5/1387- 7:41 ص] نماينده ها
[25/5/1387- 1:45 ص] طليعه ظهور
[9/5/1387- 7:44 ع] ترانه مادري
[آرشيو شده ها]