هرکه بدخو شود، دوست و رفيقش ناياب گردند . [امام علي عليه السلام]
شنبه 18 اسفند 1386 , ساعت 4:9 عصر

 


   گاهي از اين طايفه نسوان خبرهاي عجيب و غريبي مي رسد. نمي دانم چرا برخي خرافات و انحرافات از زنها شروع مي شود؟! قطعا منظورم همه آنها نيست. چون شديدًا معتقدم از دامن زن مرد به معراج مي رود. و اينکه خود زن هم به معراج مي رود و تنها ابزاري براي کمال مرد نيست. و باز معتقدم که در کنار مرد، زن به معراج مي رود. و بازتر اين که همه اينها گزاره هايي است تشريعي، نه تکويني. فارسيتر بگويم؛ زن و مرد در کمال و ضلال يکديگر مسؤولند. اينها را گفتم تا درباره آنچه مي گويم، بد فهمي پيش نيايد.


   چند سال پيش که جريان خرافي بي بي سه شنبه و جريان محرمانه بودنش، را شنيدم، به خودم قبولاندم که کار، کار جهالت است نه زن. البته دست تزوير و کيد زنانه هم در اين جريان کم تقصير نبود و نيست. نشان به آن نشان که از ارکان اين مراسم کاملاً زنانه اين است که اگر مردي از نشست سه شنبه شب طائفه ي بانوان بو ببرد، ديگر اثر نمي کند و مخارج سفره از جيب صاحبش ـ که البته از جيب شوهر بيچاره ـ رفته است. جريان روضه ي بانو سيندرلّا هم که حسابي مضحکه شده بود براي ما مردها. نمي دانم خانم روضه خوان از کجا گير آورده بودند که روضه ي بانوي مرحوم سيندرلا را برايشان بخواند. و البته در اينجا هم مردها نمي بايست بفهمند و گرنه اثر بي اثر. خرافه و مضحکه بودن اين دو امر پر واضح است.


   ماجرا وقتي برايم شگفت آور و تعجّب انگيز شد که شنيدم جمعي از بانوان مذهبي ما که اهل نماز و روزه هم هستند و اتّفاقًا پامنبري قرصي هم براي طيف روحانيت به حساب مي آيند، مراسم جديدي را ابداع کرده اند. مراسمي که خمير مايه اش را از توسّل و دعا و مناجات مي گيرد. امّا ترکيبش بوي  بدعت مي دهد. و امّا تر اينکه مزاحمت و مردم آزاري، اين مراسم را همراهي مي کند.


   و امّا شرح ما وقع: چند سالي است، شب اوّل ماه ربيع الاول عده اي که غالبا خانم هستند (رجوع کنيد به پاراگراف اوّل) از حدود نيمه شب تا خود اذان صبح، با گرفتن شمع، در مساجد را مي کوبند و مسجد به مسجد مي روند تا هفت مسجد. و طبق معمول، پياز داغ اين حرکت، دعا و توسّل است. البته من که هنوز نفهميده ام منظورشان چيست، ولي شنيده ها مي گويد براي تسلّي دادن به فاطمه زهرا 3 يا جهت رفع غم و اندوه و برآورده شدن حاجات است.( و باب تحقيق همچنان باز است.) جالب، اين که برخي بانوان طلبه هم شيفته ي اين مراسم شده بودند که البته بعدها برخي،به عنايت حضرت زهرا3 مستبصر گشتند.


   اين که گفتم نه براي ايجاد نزاع زنانه ـ مردانه بود، و نه براي بستن باب دعا و مناجات. هدف، هشدار دادن به اين است که گاهي انسان ـ بي آن که بخواهد ـ سبب ايجاد يا رواج يک بدعت و خرافه در دين مي شود. گاهي جاهلان يا سودجوها از احساسات پاک مذهبي گروهي استفاده مي کنند تا ضربه اي به دين وارد شود. در اينجا، گناه مؤسّسين اين خرافات، قطعي است. ولي ديگران هم که راه اينها را دنبال مي کنند، کم مقصّر نيستند. بتحقيق آنها هم گناهکارند؛ اگر چه در دام افتاده اند. زيرا منشأ گناهشان چيزي نيست جز زود باوري و مراجعه نکردن به اهل علم. (فاسألوا أهل الذّکر) اصلًا منشأ هر خرافه و بدعتي مراجعه نکردن به اهل علم است. و دشمن ترين دشمنان انسان جهالت اوست. و بدعت، فرزند ناخلف جهالت است. و جهالت با تقصير همزيست است. از عوارض بدعت هم اين است که اگر گرفت، تا وقتي که گرفته، صاحب بدعت و رواج دهندگانش هم گرفتار آنند. بي آنکه از گناه ديگران چيزي کم شود.(1) و يکي از همسايگان بدعت، مردم آزاري است. و چه بد اين همه در کنار هم جمع شده اند.


   در آخر، با توجه به فتواي صريح برخي مراجع تقليد بر حرمت اين گونه اعمال، از خواهران و برادران ديني خودم مي خواهم که فريب نخورند و در دام نيفتند و وزر ترويج يک گناه را بر دوش نکشند که حساب قيامت سخت است و  حقّ النّاس از آن سخت تر. و اينکه، ما وقتي به امام زمانمان نزديک تر مي شويم و وقتي فاطمه ي زهرا3 از ما راضي است که قدم به قدم، راه آنها را برويم. هميشه هم اين را بدانيم که اگر درجه اي منحرف شديم، تا ثريا مي رود ديوار کج.(2)


 


 


-----------------


1. عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ أَيُّمَا عَبْدٍ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ سَنَّ سُنَّةَ هُدًى کَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ مَنْ عَمِلَ بِذَلِکَ مِنْ غَيْرِ أَنْ يُنْقَصَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْ‏ءٌ وَ أَيُّمَا عَبْدٍ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ سَنَّ سُنَّةَ ضَلَالٍ کَانَ عَلَيْهِ مِثْلُ وِزْرِ مَنْ فَعَلَ ذَلِکَ مِنْ غَيْرِ أَنْ يُنْقَصَ مِنْ أَوْزَارِهِمْ شَيْ‏ءٌ؛ هر بنده اي که سنّت هدايتي را برپا کند، به اندازه اجر عمل کنندگان آن اجر مي برد بي آنکه  از اجر آنها چيزي کم شود و هر بنده اي که سنّت گمراه کننده اي را برپا کند، به اندازه عمل کنندگان به آن گناه مي برد، بي آن که از گناه آنان چيزي کاسته شود. وسائل‏الشيعة ج : 16 ص : 174


2. مثلا تا بابيت و بهاييت و ادعاي نيابت، يا تا وهابيت و صوفي گري و تا خروج از دين.



 



ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ

[2/6/1387- 1:53 ص] شايعه سياسي
[26/5/1387- 7:41 ص] نماينده ها
[25/5/1387- 1:45 ص] طليعه ظهور
[9/5/1387- 7:44 ع] ترانه مادري
[آرشيو شده ها]