سفارش تبلیغ
اخبار جدید
اخبار جدید
پرهیزگارى سر خلقهاست . [نهج البلاغه]
پنج شنبه 86 بهمن 4 , ساعت 12:39 صبح

 

  ماه محرّم همه ی دوستداران اهل بیت :، در عزای امام حسین 7 و شهدای کربلا می گریند و بر مظلومیت خاندان رسول خدا، نوحه و شیون سر می دهند. جای تعجّب ندارد. کافی است دلت با حسین باشد تا با شنیدن نام حسین 7 و کربلا، اشک از چشمت جاری شود. ولی اگر دل، به حقیقت، با حسین 7باشد، نه تنها با شنیدن وقایع کربلا، که با شنیدن هر ظلمی و دیدن هر مظلومی اشک از چشمت جاری می شود. مگر نه این است که حسین 7 حامی مظلوم و دشمن ظالم بود؟! (1) اصلا مگر حسین 7 برای امر به معروف و نهی از منکر قیام نکرد و مگر منکر زمان او ظلم و انحراف از دین، و معروف زمانش، عدالت و سنّن رسول خدا نبود؟! و مگر به قاعده ی کلّ یوم عاشورا و کلّ ارض کربلا(2) امروز من و تو نباید حسینی باشیم؟

   عاشوراء تمام شد. ولی هنوز صدای حسین 7 به گوش می رسد. خوب گوش بده! « هل مِن ناصر ینصرنی؟ هل مِن ذابّ یذبّ عن حرم رسول الله 9»؛ کسی هست مرا یاری کند؟ و مدافعی هست که از حرم رسول خدا دفاع کند؟ دوباره گوش کن! صدا این بار از کربلا نمی آید؛ از فلسطین می آید. از کرانه ی باختری می آید. از غزّه می آید. حال بگو؛ له ِ حسینی یا علیه او؟ زود تصمیم بگیر که عاشورای امروز در حال تمام شدن است. مراقب باش صدایت در گلو خفه نشود. مواظب باش به جای خودت، اسب و شمشیرت را نفرستی. راستی، پول نفت به خانه رواست یا به مسجد؟ چه می کنی؟ مرد شهادت هستی؟ آماده ای که اگر گفتند، بروی و با شمر زمانت بجنگی؟ چه شده؟ راه بسته است؟ باری نیست؛ راه دل که بسته نیست. کار دیگری کن! اگر نمی توانی زهیر باشی، ابوذر باش. داد بزن. اعلام جنگ کن. دفاع کن. این را که می توانی. نمی توانی؟ خب، اشک که می توانی بریزی. گریه کن. فکر کرده ای خدا گریه را برای چه آفریده است؟ برای این که اگر نتوانستی قیام کنی؛ اگر زمانه تو را عقب انداخت یا دشمن راه را بر نجات برادارانت بست، گریه کنی. مگر گریه ی فاطمه3 عرش را تکان نداد؟ مگر گریه ی کودکان حسین 7 ابن زیاد و یزید را ناتوان و رسوا نساخت؟ مگر فریاد مرگ بر اسرائیل تو نبود که لرزه بر کاخی انداخت که به سفیدی هم ظلم کرده است؟ و مگر راهپیمایی تو نبود که حیفا و تل آویو را موشک باران کرد؟

   تو اگر حسینی هم نباشی، باید رسم مسلمانی را به جای آوری. باید محمّدی 9 باشی. (3)مگر تو خود را تابع پیامبری نمی دانی که فرمود: کسی که صبح کند و اهتمام به امور مسلمانان نداشته باشد، از دین من خارج است؟! مگر نفرمود: کسی که صدای یا للمسلمین را بشنود و اجابت نکند، مسلمان نیست؟(4) آیا صدای کودکان حسین 7 را نمی شنوی که دارند در غزّه از فرط سختی، نابود می شوند؟ اگر مسلمان هستی، به پا خیز. قیام کن. فریاد بزن. دفاع کن. اصلا اشک بریز...

 

--------------------------

(1) حضرت امیر مؤمنان 7 هنگام شهادت، به حسنین 8 وصیّتی فرمودند که قسمتی از آن، چنین است: « وَ کُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْنا» دشمن ظالم و یاریگر مظلوم باشید. نهج البلاغه، نامه 47

(2) این جمله اگر روایت هم نباشد، با آیات قرآن و روایات تطابق دارد. انسان هر روز در مرحله ی یک امتحان الهی است و هر روز صحنه ی کربلاء تکرار می شود. البته نه به عظمت کربلای سال61ه.ق

(3) اگر چه حسین و محمّد هر دو محمّد اند و هر دو حسین. حسینٌ منّی و أنا مِن حسین.

(4) قَالَ رَسُولُ اللَّهِ 9: مَنْ أَصْبَحَ لَا یَهْتَمُّ بِأُمُورِ الْمُسْلِمِینَ فَلَیْسَ مِنْهُمْ وَ مَنْ سَمِعَ رَجُلًا یُنَادِی یَا لَلْمُسْلِمِینَ فَلَمْ یُجِبْهُ فَلَیْسَ بِمُسْلِمٍ. الکافی ج2 ص164 باب الاهتمام بأمور المسلمین.

در این رابطه:

از کربلا تا غزه 



لیست کل یادداشت های این وبلاگ

خداحافظ
[عناوین آرشیوشده]